Outono por Charo Valcárcel e Manuel Hermida

Outono por Charo Valcárcel e Manuel Hermida

OUTONO

Fundirse no outono de canela

de ocres

e roxos

nas fragas maxestosas

Esvaerse na luz avelaíña

do anuncio do ocaso

E nas súas tardes breves

revivir coa raxeira cobizada

no transo sereno

da morte do estío.

Charo Valcárcel

Outono
Manuel Hermida Rivas

Manuel Hermida Rivas

Fotógrafo

Manuel naceu en Verducido no ano 1953, encántalle a fotografía e sempre vai acompañado pola sua cámara.

Historia de vida – Blog

Bolboreta

Charo Valcárcel Mato

Charo Valcárcel Mato

Profesora de Filoloxía Galega

Eu son Charo Valcárcel. Nacín nunha pequena freguesía da Estrada (Sta. Cristina de Vinseiro) hai 60 anos, pero xa levo trinta e cinco vivindo en Pontevedra, case tantos como os que traballei no IES Valle Inclán (trinta e dous), toda unha vida…

Estudei Filoloxía Hispánica, aínda que me presentei e aprobei as oposicións para profesora de Lingua galega e sempre exercín como tal, do cal me sinto e sentirei sempre moi orgullosa.

Agardo que as miñas contribucións no blog devellabella sexan merecedoras do voso beneplácito ou, polo menos, non do voso desgusto.

 

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

As paixóns de Manuel Hermida que echen a súa vida por Onda cero

As paixóns de Manuel Hermida que echen a súa vida por Onda cero

“As paixóns de Manuel Hermida ue enchen a súa vida e a súa axenda trala pre-xublilación

A nosa cita quincenal co colectivo pontevedrés “De Vella a Bella” trae hoxe a visita de Charo Valcárcel para presentarnos a Manuel Hermida Rivas, unha inpiración para a vida activa despois da xubilación

Neste enlace podes volver escoitar a sección con Susana Pedreira 

Manuel Hermida
Charo Valcárcel Mato

Charo Valcárcel Mato

Profesora de Filoloxía Galega

Eu son Charo Valcárcel. Nacín nunha pequena freguesía da Estrada (Sta. Cristina de Vinseiro) hai 60 anos, pero xa levo trinta e cinco vivindo en Pontevedra, case tantos como os que traballei no IES Valle Inclán (trinta e dous), toda unha vida…

Estudei Filoloxía Hispánica, aínda que me presentei e aprobei as oposicións para profesora de Lingua galega e sempre exercín como tal, do cal me sinto e sentirei sempre moi orgullosa.

No Valle Inclán coñecín a Ana, Manuel, Isidro, Benito e Sara que, considero, máis que compañeiros, amigos, bos amigos. Xuntos compartimos moitas experiencias.

Agora esta na que nos implicou Ana que, polo menos para min, é un salvavidas, un incentivo que chega para encher o oco que deixa o ensino nas nosas vidas.

Pero tamén formamos parte dun grupo de teatro de profesores (en activo e xubilados) que naceu no 2005 no seo do Valle Inclán, Argallada, e que está esperando tempos mellores para retomar a súa actividade.

Agardo que as miñas contribucións no blog devellabella sexan merecedoras do voso beneplácito ou, polo menos, non do voso desgusto.

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

III MOSTRA POÉTICA “VERSOS A DÚAS VOCES”

III MOSTRA POÉTICA “VERSOS A DÚAS VOCES”

versos a dúas voces

Devellabella.com coa colaboración do Ateneo de Pontevedra organiza a

III MOSTRA POÉTICA

VERSOS A DÚAS VOCES

que terá lugar o Sábado 14 de marzo de 2026 ás 12:00 horas no Museo de Pontevedra, contribuíndo á celebración do Día Mundial da Poesía.

Bases:

1. Poderán participar todos os autores que queiran coa única condición de que os versos elixidos estean en galego ou portugués. Non haberá limitación por idade, aínda que dada a natureza do blog devellabella.com animamos especialmente os autores de +60 .

2. A mostra consistirá no recitado, declamado ou performance por parellas dun único poema ou fragmento, xa existente ou elaborado para a ocasión, e que deberá ser como mínimo da autoría dun dos participantes.

3. Un mesmo poeta ou acompañante non poderá formar parte de máis de un recitado.

4. A actuación contará cun tempo límite de dous minutos, que non deberá sobrepasarse dada a importancia que ten cara ao desenvolvemento do acto, co fin de manter unha necesaria ecuanimidade na intervención de cada parella.

5. O acompañamento musical só será posible se os participantes interesados dispoñen de tal acompañamento en directo, en ningún caso cunha gravación, debido aos problemas técnicos que tal posibilidade adoita carrear.

6. As actuacións realizaranse en persoa o día da celebración do acto. Tampouco se aceptarán, nesta nova convocatoria, gravacións en vídeo das mesmas.

7. O tema dos versos será libre, evitando, iso si, contidos inadecuados ou ferintes por insultos, vexacións, etc. en cuxo caso serían rexeitados polas entidades convocantes.

8. A inscrición realizarase con anterioridade ao 28 de febreiro de 2026 no correo devellabella@gmail.com indicando no ASUNTO: VERSOS A DÚAS VOCES. No corpo da mensaxe debe figurar o nome e apelidos dos participantes (dos dous) e a súa procedencia. En arquivo á parte INCLUIRASE O TEXTO ELIXIDO PARA A MOSTRA E O TÍTULO, ADEMAIS DUNHA BREVE RESEÑA BIOGRÁFICA (de consideralo oportuno).

9. Realizarase unha reportaxe fotográfica e unha gravación en vídeo da mostra que se publicarán na canle de Youtube do blog e en número especial da súa revista.

Xaneiro 2026

Charo Valcárcel Mato

Charo Valcárcel Mato

Profesora de lingua galega

Eu son Charo Valcárcel. Nacín nunha pequena freguesía da Estrada (Sta. Cristina de Vinseiro) hai 60 anos, pero xa levo trinta e cinco vivindo en Pontevedra, case tantos como os que traballei no IES Valle Inclán (trinta e dous), toda unha vida…

Estudei Filoloxía Hispánica, aínda que me presentei e aprobei as oposicións para profesora de Lingua galega e sempre exercín como tal, do cal me sinto e sentirei sempre moi orgullosa.

No Valle Inclán coñecín a Ana, Manuel, Isidro, Benito e Sara que, considero, máis que compañeiros, amigos, bos amigos. Xuntos compartimos moitas experiencias.

Agora esta na que nos implicou Ana que, polo menos para min, é un salvavidas, un incentivo que chega para encher o oco que deixa o ensino nas nosas vidas.

Pero tamén formamos parte dun grupo de teatro de profesores (en activo e xubilados) que naceu no 2005 no seo do Valle Inclán, Argallada, e que está esperando tempos mellores para retomar a súa actividade.

Agardo que as miñas contribucións no blog devellabella sexan merecedoras do voso beneplácito ou, polo menos, non do voso desgusto.

Amauta Castro

Antón Riveiro Coello

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Nada por Charo Valcárcel Mato

Nada por Charo Valcárcel Mato

por Charo Valcárcel

Son mar,son terra

Son chuvia e tamén son efémera pinga que esvara da folla e xa é nada

Son estrondo algarabía

canto doce e tamén

son berro atrapado no silencio

e gozo agochado na soidade

Son paxaro ceo azul

vermello ocaso e tamén

son luz que apaga as ausencias

voo frustrado de ás mutiladas

Son un antes un agora

Son un sempre

Son un todo e son un nada

Charo Valcárcel.

 

Charo Valcárcel Mato

Charo Valcárcel Mato

Profesora de Filoloxía galega

Eu son Charo Valcárcel. Nacín nunha pequena freguesía da Estrada (Sta. Cristina de Vinseiro) hai 60 anos, pero xa levo trinta e cinco vivindo en Pontevedra, case tantos como os que traballei no IES Valle Inclán (trinta e dous), toda unha vida…

Estudei Filoloxía Hispánica, aínda que me presentei e aprobei as oposicións para profesora de Lingua galega e sempre exercín como tal, do cal me sinto e sentirei sempre moi orgullosa.

No Valle Inclán coñecín a Ana, Manuel, Isidro, Benito e Sara que, considero, máis que compañeiros, amigos, bos amigos. Xuntos compartimos moitas experiencias.

Agora esta na que nos implicou Ana que, polo menos para min, é un salvavidas, un incentivo que chega para encher o oco que deixa o ensino nas nosas vidas.

Pero tamén formamos parte dun grupo de teatro de profesores (en activo e xubilados) que naceu no 2005 no seo do Valle Inclán, Argallada, e que está esperando tempos mellores para retomar a súa actividade.

Agardo que as miñas contribucións no blog devellabella sexan merecedoras do voso beneplácito ou, polo menos, non do voso desgusto.

Vou contarvos un conto triste

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Era un neniño de manteiga de Castelao por Charo Valcárcel

Era un neniño de manteiga de Castelao por Charo Valcárcel

por Charo Valcárcel Mato

Era un neniño de manteiga, bonito coma un caravel. Ningunha señora podía ollalo sen bicalo.

Vistidiño coma un príncipe de lenda, tiña un ollar tristeiro de neno medrado en sedas e bicos.

Os seus traxes primorosos facían do neno un monequiño para bicar con degaro.

O seu traxe de antroido custaba dous meses de traballo, e a súa nai revíase de ledicia.

Porque á súa beira tódolos nenos daban mágoa, vistidiños con traxes cativos.

E a fermosura do neno foi a súa desgracia. 

Pouco a pouco, na quentura dos agarimos, o neno fíxose mozo. Un mozo cheo de bondade. Unha bondade chea de inocencia.

O mozo entrou nunha academia militar e a súa nai choraba, choraba; mais no fondo do fondo da súa ialma ela ben arelaba que o seu fillo fose distinto.

E cando chegou vistido de cadete a nai entoleceu de fachenda. E o mozo seguía coa súa bondade limpa e branca de neno.

Un día o mozo marchou á guerra por obliga da súa profesión.

E alí caíu ferido de morte. E ó morrer non dixo máis que esta frase tremendamente tráxica:

¡Ay, mi mamaíta!

Charo Valcárcel Mato

Charo Valcárcel Mato

Profesora de Filoloxía Galega

Eu son Charo Valcárcel. Nacín nunha pequena freguesía da Estrada (Sta. Cristina de Vinseiro) hai 60 anos, pero xa levo trinta e cinco vivindo en Pontevedra, case tantos como os que traballei no IES Valle Inclán (trinta e dous), toda unha vida…

Estudei Filoloxía Hispánica, aínda que me presentei e aprobei as oposicións para profesora de Lingua galega e sempre exercín como tal, do cal me sinto e sentirei sempre moi orgullosa.

No Valle Inclán coñecín a Ana, Manuel, Isidro, Benito e Sara que, considero, máis que compañeiros, amigos, bos amigos. Xuntos compartimos moitas experiencias.

Agora esta na que nos implicou Ana que, polo menos para min, é un salvavidas, un incentivo que chega para encher o oco que deixa o ensino nas nosas vidas.

Pero tamén formamos parte dun grupo de teatro de profesores (en activo e xubilados) que naceu no 2005 no seo do Valle Inclán, Argallada, e que está esperando tempos mellores para retomar a súa actividade.

Agardo que as miñas contribucións no blog devellabella sexan merecedoras do voso beneplácito ou, polo menos, non do voso desgusto.

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥