Reflexo por José Luis Madrigal
máis artigos
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
Título: A falta de pan boas son tortas
Texto: A biodiversidade non só nos aporta alimentos, refuxios e moitas prantas que permitirá a fabricación de textiles, vivendas, mediciñas e utensilios diversos …. Os animais e os humanos sen vexetación non poden existir.

Fotógrafo
Jose Solla Casqueiro naceu en Pontevedra no ano 1962, encántalle a fotografía artística, conceptual, minimalista, a actividade física e as viaxes, é un aventureiro incansable.
É profesor de Educación física xubilado
O seu blog
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
Título: Verba volant, scrīpta mānent

Fotógrafo
José Luis Madrigal nació en Motilla, Cuenca
Avispa
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
Título: Poema de las avispas
pero las avispas revolotean
en torno a ti, como si fueras
lo más dulce de la mañana.
Qué poco te conocen. ~

Fotógrafo
José Luis Madrigal Moya
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
Título: Viaxeiros
Qué mellor que viaxar para coñecer outras culturas e costumes, fomentando a empatía entre persoas.

Fotógrafo
Jose Solla Casqueiro naceu en Pontevedra no ano 1962, encántalle a fotografía artística, conceptual, minimalista, a actividade física e as viaxes, é un aventureiro incansable.
É profesor de Educación física xubilado
O seu blog
♥♥♥ síguenos ♥♥♥
Unha rúa nun porto lonxano do norte. As tabernas están acuguladas de mariñeiros e botan polas súas portas o bafo quente dos borrachos. Xentes de todas as castes do mundo, cantigas a gorxa rachada, música de pianolas chocas, moito fedor a sebo…
…Un mariñeiro que fala francés tropeza cun mariñeiro que fala inglés. Os dous fanse promesas de gran amistade, cada un no seu falar. E sen entenderse camiñan xuntos, collidos do brazo, servíndose mutuamente de puntales.
…O mariñeiro que fala francés e mais o mariñeiro que fala inglés entran nunha taberna servida por un home gordo. Queren perder o sentido xuntos para seren máis amigos. ¡Quen sabe se despois de ben borrachos poderán entenderse!
…E cando o mariñeiro que fala inglés xa non rexe co seu corpo, comenza a cantar:
Lanchiña que vas en vela,
levas panos e refaixos
para a miña Manoela.
…O mariñeiro que fala francés arregala os ollos, abrázase ao compañeiro, e comenza tamén a cantar:
Lanchiña que vas en vela,
levas panos e refaixos
para a miña Manoela.
…i¡A-iu-jú-jú!! Os dous mariñeiros eran galegos.
…O taberneiro, gordo coma un flamengo de caste, veu saír aos dous mariñeiros da taberna e pola súa faciana vermella escorregaron as bágoas. E dispois dixo para si nun laído saudoso:
¡Lanchiña que vas en vela!
…Tamén o taberneiro era galego.

Profesor de Debuxo
Son Isidro, nacín en Bueu hai 60 anos, licencieime na facultade de Belas Artes San Carlos en Valencia, traballei no IES Valle Inclán impartindo clase de debuxo técnico e colaborando co grupo de teatro Argallada facendo os decorados.
Este ano xubileime e dedícome a facer as cousas que máis me gustan, como viaxar, cociñar e xogar ao xadrez.
♥♥♥ síguenos ♥♥♥