Viaxe soñado, viaxe adiado, viaxe ansiado. Primeiro a calor, logo os asuntos médicos e familiares… sempre algo polo medio. O que ía ser un mes enteiriño quedou en 17 días intensos, que saboreamos coma se foran un festín.

O 16 de xullo, día do Carme, puxemos a rodar a nosa Volkswagen. Non está camperizada, pero está ao noso xeito: mesa, cadeiras, un baño seco, neveira chea e todo o preciso para sentirnos na casa. Rumbo a Aquitania, Périgord Noir e Occitania… e algunha parada en España para ir facendo camiño sen présa.

Día 1. Burgos

Saímos cedo rumbo a Burgos, con dúas ou tres paradas no medio para comer algo, tomar café, ir ao baño e estirar as pernas. Ao chegar fomos directos ao cámping Fuentes Blancas: unha parcela á sombra, con electricidade, piscina aberta ata as oito da tarde. 34 euros.

Montamos mesa e cadeiras, e logo de dar unha volta polas instalacións achegámonos ao centro histórico, a só tres quilómetros. O termómetro marcaba 35º e o aire estaba cheo de moscas, mais unha brisiña empezaba a correr.

A primeira visita foi o Museo da Evolución Humana, con entrada de balde aquel día. Estaba ateigado de familias, catro plantas de contido, pero a que máis nos impresionou foi a -1, onde se amosan réplicas dos nosos antepasados e se explica a importancia dos achados de Atapuerca (1994). Alí tamén estaba reproducido o Beagle, o barco de Darwin, que deu a volta ao mundo en cinco anos para estudar —máis que descubrir— a evolución humana.

Rematamos a visita na cuarta planta, cunha visión panorámica das capas xeolóxicas e os achados de Atapuerca.

Fóra seguía a calor. Refuxiámonos nunha terraza, “La Gervasia”, cunha auga fresca á sombra, e continuamos paseando polas rúas ata que o corpo pediu descanso. De volta no cámping, sorprendeunos o silencio: a pesar das 300 prazas, a partir das once da noite o silencio era total.