Seleccionar página

por Antonio Lois

Cando faltaron os pais

eu volvín á nosa casa.

Non estaba a porta aberta

e ninguén nos agardaba.

Ninguén nos daría un bico

nin as apertas de antes.

A porta estaba pechada,

pechada estaba con chave.

Funa buscar ó recanto

onde sempre se gardaba;

nun burato da parede,

con unha pedra tapada.

Abrín con coidado a porta,

pero ruxiu a bisagra.

Era o único da casa

que a benvida nos daba.

Dentro todo estaba igual

cómo eles o deixaran,

pero faltaballe a alma

que lle daba vida a casa.

Non había pan cocido

nin aquela empanada,

a que preparaba a nai

cada vez que eu chegaba;

porque ela ben sabía

o moito que me gustaba.

¡Faltaba a alma dos pais,

que lle daba vida a casa!

Foron pasando os días

e xa chegou o da marcha.

Pechei con coidado a porta,

non me volvín a mirala;

non fora que,ó volver vela,

unhas bágoas,sen querelas,

ós meus ollos asomaran.

Que triste a despedida

en que ninguén te despide

e de ninguén te despides,

e que soamente sintes

o ruxír dunhas bisagras,

que imaxínas que che dín:

Bó viaxe e deica pronto;

e non tardedes en volver,

que estaremos agardando.

O ver que era un recordo,

unhas bágoas,sen querelas,

ós meus ollos asomaron.

Hoxe só nos despedía

unha casa xa sen vida

e unha chave oxidada.

¡Elas nada nos dicían,

porque elas non falaban!

                      Antonio Lois

más articulos

Do 17 ao 23 de maio 2021

Do 10 ao 16 de maio 2021

Do 3 ao 9 de maio 2021

Do 26 de abril ao 2 de maio

Do 19 ao 25 de abril 2021

Do 12 ao 18 de abril 2021

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Español