Capricho pétreo por Jose Solla

Capricho pétreo por Jose Solla

por Jose Solla

Mirada pétrea

Durante miles de anos, a nai natureza esculpíu recunchos fascinantes. Existen por todo o planeta paisaxes rochosas de extraordinaria beleza. Lugares onde a erosión creou formas certamente caprichosas

Jose Solla Casqueiro

Jose Solla Casqueiro

Fotógrafo

Jose Solla Casqueiro naceu en Pontevedra no ano 1962, encántalle a fotografía artística, conceptual, minimalista, a actividade física e as viaxes, é un aventureiro incansable.

É profesor de Educación física recén xubilado

Colaboradores

O seu blog

Ollada pareidolica

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

*Ollada Pareidólica* por Jose Solla

*Ollada Pareidólica* por Jose Solla

por Jose Solla

Ollada Pareidólica

A miúdo, a mente, fainos recoñecer imaxes humanas, animais, fantasmais……, en multitude de emprazamentos facéndonos imaxinar sensacións oníricas.

Unha rocha, unha madeira, un ferro, un electrodoméstico, unha arqueta, no caso da foto, son quen de facernos fuxir da realidade.

Jose Solla Casqueiro

Jose Solla Casqueiro

Fotógrafo

Jose Solla Casqueiro naceu en Pontevedra no ano 1962, encántalle a fotografía artística, conceptual, minimalista, a actividade física e as viaxes, é un aventureiro incansable.

É profesor de Educación física recén xubilado

Colaboradores

O seu blog

Pegadas e máis pegadas

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

O violín de Ingres por Xosé Antonio Pérez Graña

O violín de Ingres por Xosé Antonio Pérez Graña

Ata agora esta é a fotografía máis cara da historia. Foi feita por Man Ray en 1924, e mostra a espalda espida de Kiki de Montparnasse (Alice Ernestine Prin), modelo, actriz e cantante de club nocturno francesa. Subastouse estes días na sala Christie’s de Nueva York, acadando a desorbitada cifra de 12,4 millóns de dólares, o prezo máis alto nunca pagado por una fotografía. A poxa durou so 10 minutos.

El violín de Ingres

A fotografía toma o seu nome dunha expresión popular francesa, le violon d’Ingres, que significa pasatempo, en referencia a que o pintor neoclásico francés Jean-Auguste-Dominique Ingres adoitaba tocar o violín como pasatempo cando no estaba pintando. Man Ray admiraba a obra de Ingres e inspirouse no cadro El bañista de Valpinçon (1808) para esta fotografía.

Hai copias da instantánea no Centro Pompidou de París e no Museo J. Paul Getty de Los Ángeles.

Xosé Antonio Pérez Graña

Xosé Antonio Pérez Graña

Profesor de inglés

Naceronme en Cotobade no 1952. Estudei Maxisterio (por inglés) e Psicoloxia. Traballei durante 37 anos no ensino, rematando a miña vida laboral no IES Valle Inclán, onde formei parte do grupo de teatro Argallada. Encargueime tamén da revista anual do Instituto. Nesta nova etapa, adicareime a recompilar artigos e actividades da nosa Web para facer unha revista-resume cada mes.

Publicacións

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Focha común por Abel Borrajo -devellabella-

Focha común por Abel Borrajo -devellabella-

por Abel Borrajo – 03. 11. 2021

A focha común, en galego Galiñola negra, é un dos máis frecuentes e estendidos membros da familia dos rálidos, xa que aparece en abundancia en numerosos humidais europeos — incluídos os españois—, a condición de que conten con augas algo profundas, tranquilas e abundante vexetación palustre e mergullada. Ave de tendencias omnívoras —aínda que, en xeral, maioritariamente vegetariana—, a focha común é unha ave moi prolífica que xera anualmente postas numerosas e repetidas, quizá como un mecanismo para contrarrestar a intensa predación que sofre.

Fotografía tomada en novembro de 2021 nas Lagunas de Rouxique entre Sanxenxo e O Grove

Blog de Abel Borrajo

Focha común1
Abel Rodríguez Borrajo

Abel Rodríguez Borrajo

Fotógrafo

Abel, pouco amigo de publicar as súas fotos, vainos deixando pequenas mostras da súa obra, gústalle moito a natureza e a maioria das súas fotos son de paxaros e animais.

Merlo Rieiro

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Pegadas e máis pegadas por José Solla Casqueiro

Pegadas e máis pegadas por José Solla Casqueiro

por Jose Solla

Dende que o home apareceu na faciana da terra, deixou mostras da súa presenza, pinturas rupestres, monumentos megalíticos, ferramentas e aparellos diversos…

Neil Armstrong tamén deixou a súa pegada na lua hai uns cantos lustros.

O home segue empecinado en seguir deixando pegadas e máis  pegadas que deixan o planeta nunha situación de gran debilidade.

Pegadas
Jose Solla Casqueiro

Jose Solla Casqueiro

Fotógrafo

Jose Solla Casqueiro naceu en Pontevedra no ano 1962, encántalle a fotografía artística, conceptual, minimalista, a actividade física e as viaxes, é un aventureiro incansable.

É profesor de Educación física recén xubilado

Colaboradores

O seu blog

Rojo pasión

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Os perillotes por Amancio Castro

Os perillotes por Amancio Castro

por Amancio Castro 

perillotes

Os Perillotes

Os perillotes.- Son os froitos dunha pereira brava (Pyrus cordata Desv.) coñecida en Galicia como estripeiro, un arbusto con pinchos que se utiliza como patrón onde se enxertan pereiras e maceiras con moito éxito pois este arbusto adáptase moi ben a calquera tipo de terreo.
Para poder comer os perillotes hai que recollelos na árbore xa maduros e deixalos nunha fonte a esperar que sufran unha especie de fermentación, pois do contrario teñen un sabor amargo e acre que tira para atrás. Unha vez que fermentan, antes de podrecer, adquiren un sabor parecido á compota moi agradable.
En Pontevedra tíñaos mercado nunha pequena froitaría que xa hai moitos anos que pechou na praza da Peregrina. A Señora preguntaba se sabía comelos se non non mos vendía pois sempre llos traían de volta. Tiven que explicarlle o método e díxome que era o segundo cliente. O anterior era D. Antonio Odriozola. Dese xeito xa eramos dous “autorizados”.
Na actualidade teño unha amiga que sabe da miña teima e tráeme un montón cada ano.
Datos técnicos da foto: f/14 ; 1 seg ISO: 100 ; Trípode; Canon EOS 5D; 100 mm Macro ; Luz lateral ; Disparador cable : Data de realización 26/08/2014.

Amancio Castro García

Amancio Castro García

Fotógrafo

Nacín na zona vella de Pontevedra, nunha familia onde se potenciaban os valores referentes ao respecto polo mundo natural e ás artes por diante dos temas materiais.
Tremendamente curioso dende neno pola natureza estudei para mestre especializándome en ciencias naturais.
Dende 1980 fun percorrendo toda Galicia e zonas limítrofes coa Sociedade Galega de Xeografía fotografando a natureza para ter material de apoio para o estudo dos ecosistemas e formacións xeo-morfolóxicas, materiais que utilizaba para as miñas clases e que figuran en libros de texto e guías didácticas que fun publicando con varios autores.
A partir de 1990 funme especializando na fotografía científica, macro de plantas e fungos de menos de 2mm que saen publicadas nos artigos científicos do micólogo Jaime Blanco Dios co que sigo a colaborar na actualidade.

Camiño a Brañagallones

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥