Seleccionar página
Zantedeschia aethiopica por Manuel Hermida Rivas

Zantedeschia aethiopica por Manuel Hermida Rivas

Zantedeschia aethiopica, coñecida comunmente como alcatraz, cala, cala de Etiopía, aro de Etiopía, lirio de auga, cartucho, flor de pato ou flor del jarro, é unha planta perenne herbácea de orixe surafricana, da familia das aráceas, a máis robusta e amplamente naturalizada do xénero Zantedeschia. En Galicia a súa flor é moi usada na festa dos maios, polo que se asocia á primavera

Manuel Hermida Rivas

Manuel Hermida Rivas

Fotógrafo

Manuel naceu en Verducido no ano 1953, encántalle a fotografía e sempre vai acompañado pola sua cámara.

Historia de vida – Blog

Puesta de sol en Bascuas/ Amanita Muscaria / Camelias

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Estrela das xunqueiras por Amancio Castro – devellabella

Estrela das xunqueiras por Amancio Castro – devellabella

por Amancio Castro – Setembro  2014

O nome científico da planta é: Aster tripolium L.
Florece de maio a outubro nas zonas húmidas salinas de beiramar, de aí lle ven o senome popular galego. Esta planta é abondosa na Xunqueira de Alba onde recollín unha mostra en setembro do 2014. Afoteina na casa polo método de amontoamento de imaxes (técnica do “focus stacking”) método utilizado en macrofotografía cando, debido á profundidade de campo moi reducida, só queda enfocada unha pequena franxa do obxecto. Fanse varias fotos cos mesmos parámetros de axustes de diafragma, velocidade, ISO e iluminación, variando soamente o punto de enfoque en cada foto, logo amontóanse as imaxes con algún programa informático que permita deixar visibles as partes a foco de cada foto e o resultado é unha única imaxe totalmente enfocada.
No caso desta estrela das xunqueiras necesitei oito fotos cos datos técnicos:
Cámara Canon 5D
Obxectivo 100 mm macro
Diafragma 7
Velocidade 1/8 de seg
ISO 200
Trípode
Disparador de cable
Enfoque manual
Iluminación: Unha lámpada lateral e un reflector
Fondo: caixa negra á que non lle entran as luces laterais.
Oito fotos con punto de enfoque do máis cerca ao máis lonxe
Programa informático: Photoshop
Amancio Castro García

Amancio Castro García

Fotógrafo

Nacín na zona vella de Pontevedra, nunha familia onde se potenciaban os valores referentes ao respecto polo mundo natural e ás artes por diante dos temas materiais.
Tremendamente curioso dende neno pola natureza estudei para mestre especializándome en ciencias naturais.
Dende 1980 fun percorrendo toda Galicia e zonas limítrofes coa Sociedade Galega de Xeografía fotografando a natureza para ter material de apoio para o estudo dos ecosistemas e formacións xeo-morfolóxicas, materiais que utilizaba para as miñas clases e que figuran en libros de texto e guías didácticas que fun publicando con varios autores.
A partir de 1990 funme especializando na fotografía científica, macro de plantas e fungos de menos de 2mm que saen publicadas nos artigos científicos do micólogo Jaime Blanco Dios co que sigo a colaborar na actualidade.

Digitalis purpurea

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

«Xaneiro» por Elena Abad – devellabella

«Xaneiro» por Elena Abad – devellabella

por Elena Abad – 03. 11. 2020

«Enero,

mes frío,

lluvioso y largo,

inicio de año,

renovadas ilusiones

y el verde esperanza

por todas partes.»

 Elena Abad

Elena Abad

Elena Abad

Fotógrafa

Elena naceu en Ferrol no ano 1955, fixo mestría industrial pola rama de delineación, no ano 1991 aprobou as oposicións e estivo de profesora no IES Rodolfo Ucha de Ferrol onde se xubilou fai 3 anos. Os seus dous pasatempos son a fotografía e viaxar. Na fotografía comezou de casualidade por un compañeiro que animouna a investigar lugares, hai uns anos gañou un premio e mercou unha cámara réflex. O que máis lle gusta é a fotografía de natureza sobre todo os paxaros, vai á berrea a Extremadura desde hai 6 anos, e percorre España polos parques nacionais sempre cámara en man.

Otoño

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

A ría de Pontevedra por Luis Pereiro

A ría de Pontevedra por Luis Pereiro

por Luis Pereiro – 03. 11. 2020

Como imos indo cara o inverno e xa duraba moito o bo tempo con ceos moi azúis  pero que con algunha nube daban uns solpores moi bonitos, pensei que neste ano non podían quedar moitos máis días así, que en calquera momento empezaría a chover.
Un día pola mañá  cheguei ao adro da igrexa de Mourente. Desde alí vía o que imaxinaba, só faltaba que o sol se ocultase por onde eu quería. Esa mesma tarde xa estaba agardando por un solpor deses que gosta ver coas nubes que colorean o ceo de vermello e o sol meténdose no mar por onde supoñía que o faría. Esa imaxe co sol desaparecendo tras o porto de Marín, con Pontevedra no centro da imaxe e a illa de Tambo á dereita da ría foi o que saíu.

Enlace ao Blog de Luis Pereiro

Luis Pereiro

Luis Pereiro

Profesor de Galego

Chámome Luís Pereiro. Nacín en Palas de Rei (Lugo). Alí vivín ata os 10 anos para alternar con Lugo desde esa idade ata os 17 mentres facía o bacharelato. Estudei Historia da Arte en Santiago, pero as circunstancias do momento fixeron que entrase como profesor interino de Lingua e Literatura Galegas. Tras cinco anos de interino por Pontevedra e Ribeira, aprobei as oposicións e logo de pasar por Vigo e Cee viñen para Pontevedra ao IES Luís Seoane de Monte Porreiro onde botei 29 anos ata a xubilación voluntaria hai pouco máis dun ano.

Fun un entusiasta do traballo colaborativo, en igualdade e en valores nese centro. Os momentos máis felices paseinos sen dúbida co alumnado do Club de Debate.

Desde que dei o paso á xubilación trato de seguir coas miñas afeccións de sempre pero dispoñendo de moito máis tempo para gozalas. Pódeseme ver correndo polos camiños de Pontevedra catro días á semana, vexo películas e series, escoito rock e blues e gasto moito máis en libros. Agardo poder volver viaxar pronto e ver mundo cercano e distante xunto coa miña cámara fotográfica que me acompaña alá onde vou.

Vichocuntín

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Lagunas de Villafáfila por Elena Abad – devellabella

Lagunas de Villafáfila por Elena Abad – devellabella

por Elena Abad – 03. 11. 2020

Éste es el camino que lleva al Puente Romano o de Villarigo dentro de la Reserva Natural de las Lagunas de Villafáfila, en esta época está espectacular, con un gran colorido, inmensos campos de cereales y por el medio amapolas y cardos, un lugar increible para avistamiento de aves, yo suelo acudir en mayo-junio y en octubre.

Villafáfila
Elena Abad Martínez

Elena Abad Martínez

Fotógrafa

Elena naceu en Ferrol no ano 1955, fixo mestría industrial pola rama de delineación, no ano 1991 aprobou as oposicións e estivo de profesora no IES Rodolfo Ucha de Ferrol onde se xubilou fai 3 anos. Os seus dous pasatempos son a fotografía e viaxar. Na fotografía comezou de casualidade por un compañeiro que animouna a investigar lugares, hai uns anos gañou un premio e mercou unha cámara réflex. O que máis lle gusta é a fotografía de natureza sobre todo os paxaros, vai á berrea a Extremadura desde hai 6 anos, e percorre España polos parques nacionais sempre cámara en man.

Febreiro

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

O Tromentelo por Amancio Castro

O Tromentelo por Amancio Castro

por Amancio Castro 

trementelo

O TROMENTELO

É unha das herbas de San Xoán mais utilizadas no ramo que poñemos no cacho ao sereno na noite do santo  para que impregne a auga coa que lavaremos a  cara que nos defenderá das envexas, das meigas e do mal de ollo, e a maiores nos outorgará unha fermosura na pel coma ningunha outra auga é capaz.

Esta planta ten varios nomes populares, o que denota os múltiples usos da mesma. Dependendo dos lugares coñécese por Galicia adiante ademais de tromentelo como carrasquiña ou trementelo. En castelán “carrasquilla” ou “tomillo rastrero” (non é por insultar, é a forma de vida que ten).

A planta crece no monte en solos pobres, mesmo sobre as mesmas rochas, iso si, sempre en zonas húmidas.

Pertence á familia das Labiadas. É o único tomiño  que se dá bravo en Galicia. O nome científico: Timus caespititius Brot.

A especie ten aceites esenciais que lle confiren propiedades beneficiosas para o organismo por iso é moi utilizado tanto como condimento para as comidas, como en infusións ou en compresas para curar feridas ou afeccións da pel. Tamén ten utilidade para desengraxar o pelo.

Así o menciona o dito popular:

 Dime nena bonita!

Con que te lavas o pelo?

Cunha herba que hai no monte,

que lle chaman tromentelo.

—————————————————————-

Datos técnicos da foto:

Cámara.- Canon EOS 5D ; Obxectivo.-  Canon 100mm macro ; Diafragma.- f 14 ; Velocidade.- ¼   de seg. ; ISO.- 100 ; Disparador de cable ; Enfoque manual ; Trípode ; Iluminación.- Unha lámpada lateral e un reflector ; Fondo.- Caixa negra á que non lle chegan as luces laterais.

Amancio Castro García

Amancio Castro García

Fotógrafo

Nacín na zona vella de Pontevedra, nunha familia onde se potenciaban os valores referentes ao respecto polo mundo natural e ás artes por diante dos temas materiais.
Tremendamente curioso dende neno pola natureza estudei para mestre especializándome en ciencias naturais.
Dende 1980 fun percorrendo toda Galicia e zonas limítrofes coa Sociedade Galega de Xeografía fotografando a natureza para ter material de apoio para o estudo dos ecosistemas e formacións xeo-morfolóxicas, materiais que utilizaba para as miñas clases e que figuran en libros de texto e guías didácticas que fun publicando con varios autores.
A partir de 1990 funme especializando na fotografía científica, macro de plantas e fungos de menos de 2mm que saen publicadas nos artigos científicos do micólogo Jaime Blanco Dios co que sigo a colaborar na actualidade.

Flor de San José

máis artigos

♥♥♥ síguenos ♥♥♥

Español